pastaneden

Bir Sene Önce Bugün

Posted on: Ocak 13, 2011

Evet tam bugündü sanki yaşayacaklarımızı hissetmiş gibi 13 uğursuzdur dediğim sonra da böyle düşünmemeliyim herşey iyi olacak dediğim ve hayatımızın altüst olduğu gün.
Yazacaklarım kendi içimde yaşadıklarımı sizlerle paylaşmak istediklerim, ben mutluluğunda acıların da paylaşıldıkça azalacağına inanırım,burası benim kendimi ifade ettiğim alanım ve sizler de beni çok iyi anlayan dostlarım:))
Ocak ayının 13.günüydü babama böbrek kanseri teşhisi konmuştu zor bir ameliyat olacaktı bizse bütün yaşanacaklardan habersiz iyi olacağına inanıyorduk, o gün evden yürüyerek,sağlıklı bir insan olarak çıktı,ne kadar gergin olduğumuzu anlatamam hep yanında ve destek olmaya çalışıyor,moral veriyorduk ta ki onu ameliyathaneye götürene kadar orda gözyaşlarım sel olmuştu sanki bizi bekleyenleri biliyordum orda o kadar insan içinde kendimi yapayalnız hissediyordum sadece kardeşlerimle birbirimize tutunuyorduk,saatler sonra geldiğinde iyiydi,çok şükür bu da geçti,diyorduk başımıza geleceklerden habersiz, sonraki günlerde herşey yolundaydı sadece önceleri boynum ağrıyor dediği ağrılar sırayla sırtına,beline ve taburcu olmadan önceki gün bacaklarına inmişti,doktorlar ”kas ağrısı”olduğunu söylüyordu ve bizde inanıyorduk nerden bilebilirdik ki bizi bekleyenleri.

Hastaneden evine gelecekti biz evde hazırlıklar yapıyorduk onun eski sağlığına
kavuşması için elimizden geleni yapacaktık,heyecanla evine gelmesini bekliyorduk,geldi ama bişey olmuştu yürüyemiyordu biz ne olduğunu anlamaya çalışıyor doktoruna ulaşmaya çalışıyorduk sonunda doktoruna ulaştık ve acilen hastaneye gitmesini ve nöroşirurji uzmanının görmesi gerektiğini söyledi,çağrılan ambulans içeri dolan görevliler ve sedyeyle götürülen babamız, hepimiz şoktaydık birşeyler ters gidiyordu ama neler olduğunu bilemiyorduk.
Hastanede yapılan tetkikler sonucunda omurilikte T11dedikleri ve yürümeyi sağlayan sinirlerin üzerinde bir kitle vardı ve acilen ameliyat olması gerekiyordu,gece yarısı acil alınan saatler süren ameliyat ve belirsiz bir bekleyiş
Böbrekteki kanser metastaz(yayılma)yapmıştı ve omuriliğin içindeydi ordan o kitleyi almaları mümkün değildi sadece sinirlere yaptığı baskıyı azaltabilmişlerdi şimdi ne olacaktı?
Üç gün arayla iki büyük ameliyat geçirmişti ve omurilikteki tümör daha önce farkedilmemişti belki farkedilseydi herşey daha başka olabilirdi.
İlk olarak radyoterapiye başlandı ama malesef işe yaramamıştı yürüyerek evinden çıkan babamız yürüyemiyordu ve böbrek kanseri ilk aşamadaysa sadece kanser olan böbreği alıyorlardı ve kişi normal hayatına dönüyordu ama metastaz yapmışsa işler karışıyordu ne radyoterapi ne kemoterapi işe yarıyordu
yeni geliştirdikleri birkaç ilaç vardı ve onlarda tümörü yok etmiyor,biraz küçülterek kişinin ömrünü biraz uzamasına yardımcı oluyordu
ve babamda kanser ilerlemişti,işler karışmıştı onu kaybetme korkusunu yaşıyorduk oysa o bizim herşeyimizdi ve onsuz bir hayatı düşünemiyorduk bile
İlk olarak ilaç tedavisine başlandı,onlarca yan etkisine rağmen ilaç bir işe yaramıyor ve bağışıklık sistemini iyice çökertiyordu,aylardır hastanedeydi yaşadıkları onu çok yormuştu ve tabi bizi de
O soğuk günlerde soğuk hastane koridorlarında günler,haftalar ve aylar geçti,koca bir kış geçti,bahar geldi ve Nisan ayında aylar sonra babam evine geldi,yürüyemiyordu hayattan umudunu kaybetmişti,yaşadıkları ona çok ağır gelmişti, çok yorgundu.Çok zor günler geçmiş ve geçiyordu bizim için ”yarın”diye bir kavram kalmamıştı sadece ” şu an ” vardı.
Benim evime dönmem gerekiyordu,aylardır Ankaradaydım ama babamı bu halde bırakıp nasıl gidecektim? O kadar zor geldi ki onu orda o halde bırakıp dönmek,onu bir daha göremezsem ben napardım?Bu duyguyu kimsenin yaşamasını istemem böyle durumlarda uzakta olmak nasıl fena nasıl insanı yiyip bitiren bir duygu anlatamam size
Antalyaya döndüm ama aklım,kalbim orda kalmıştı hergün konuşsak da onu kaybetme korkusunu yaşamak çok çok kötüydü ve en fenası insanın en yakınları,eşi dahil yaşadıklarınızı anlayamıyordu ama benim kendimi toparlamam gerekti iki küçük yavrum vardı ve benim ilgime,sevgime ihtiyaçları vardı,onlar da yaşananları anlayamıyorlardı,sürekli ağlayan,mutsuz bir anne olmuştum canım kızım o minicik yaşından beklenmeyen bir olgunlukla bana destek olmaya çalışıyordu minicik kollarıyla bana sarılıyor ”anne üzülme dedem iyi olacak” diyordu.
Bu süreçte yanımda destek olan dostlarım vardı onların desteğini unutamam ve canımıniçi kardeşlerimi birbirimize tutunarak ayakta kalmaya çalışıyoruk kardeş olmak böyle birşey,iyi ki varlar.

Temmuzda babamın durumu kötüleşmişti,hastaneye kaldırmışlardı,bağışıklık sistemi zayıfladığından enfeksiyon kapmıştı ve gazlı gangren teşhisiyle tedaviye başlanmıştı,uzaktaydım onun yanında olamam gerekti ve Ankaraya apar topar gittik,hastanedeydi rengi solmuş,çok yorgun görünüyordu ama ona destek olmamız gerekiyordu,tam 40 gün kaldı hastanede çıktığında iyice zayıflamıştı tedavisi zor bir hastalıkmış bunu yaşayınca öğrendik hergün ameliyathaneye indiriyorlar ve vücudunun belli yerlerindeki kesilerden neşterle enfeksiyonu temizliyorlardı ve enfeksiyon temizlenene kadar hergün böyle devam etti,düşünün yaşadığı acıyı ve neler çektiğini
Peki kanser ne durumdaydı?Elimizde yeni yapılan tetkikler doktorun yanındaydık,umutla bekliyorduk iyi birşeyler söylerse diye ama o gün doktor gerçekleri bir bir anlattı bize,malesef bu hastalığın ilerlediğini ve kurtuluşunun olmadığını,bu duruma kendimizi hazırlamamız gerektiğini…
gözlerimden akan yaşlara engel olamıyordum bu gerçek miydi?eğer öyleyse çok ağır bir gerçekti bunu babamıza söyleyemezdik bizi umutla evde bekliyordu,tabi ona bunları söylemedik ama sanki birşeyleri anlamıştı ve o gün bence bir mucize oldu,babam o güne kadar kendini bırakmıştı,hayattan ümidini kesmişti ama belki gerçekleri tahmin ettiğinden belki bizi,torunlarını bırakmak istemediğinden hayata tutunmaya başladı,yaşamak istiyordu eski umutlu hali geri gelmişti bizse onun eski umutlu haline döndüğünü görünce çok mutlu olduk ve radikal bir karar aldık kanser ilaçları bir işe yaramıyordu ve alternatif tıbbı denemeye karar verdik.
Çok riskli bir karardı ama denemeliydik.
O günden sonra babam kendini toparlamaya başladı sanki bir sihirli el dokunmuştu,ağrıları azalmaya başladı,önce destekle sonra desteksiz oturmaya ve destekle birkaç adım atabilmeye ve bütün bunlar onun yaşama sıkı sıkı tutunması,inadına yaşamak istemesinden sonra gerçekleşti.

Bayramda Ankaradaydık,babamın yanındaydık,torunlarıyla vakit geçirdi eski günlerdeki gibi bizimle masada oturup yemeğini yedi,bu yaşadığımız onca şeyden sonra ben mucizelere inanmaya başladım,inanırsak gerçek olur neden olmasın ki

Şimdi babamın durumundaki kanser hastaları için yeni bir umut,yeni bir yöntem geliştirmişler ve onu uygulamaya başlayacaklar babama

ne dersiniz sizce de bir mucize daha olmaz mı?
Bunu bütün kalbimle istiyorum,bütün hastalar dilerim şifa bulur,kimse sevdiklerinden ayrılmaz

Babacığım bizi ne kadar sevdiğini biliyorum,bizi bırakmayacağını da biliyorum önümüzde yaşayacağımız çok güzel günler var,daha torunlarının büyüdüğünü göreceksin birlikte güleceğiz,mutlu olacağız

yeter ki sen yanımızda ol, bütün sıkıntılar geçer kötü günler unutulur
sen olmazsan biz hayata umutla bakamayız bu güneş hergün doğmaz bizim için
senden daha öğreneceklerimiz var,gitmenin sırası değil şimdi hem de hiç değil
seni çok ama çok seviyorum
ve ne mutlu bize sen bizim babamızsın biz gerçekten çok şanslıyız.
Bu yazıyı yazmak benim için çok zordu yaşadığım o kötü günlere geri döndüm hele babamın sağlıklı olduğu zamanlardaki fotoğraflarını görmek beni çok üzdü,çoğunlukla ağlayarak yazdım ama içimde yaşattıklarımı paylaşmak bir anlamda da rahatlamamı sağladı
bundan sonra burdan sizi mutlu haberler vermek,güzel gelişmelerden bahsetmek dileğiyle.
                                                                                                      

56 Yanıt to "Bir Sene Önce Bugün"

yaşadıklarınız gerçekten zor şeyler Allah yardımcınız olsun,bende bir çok rahatsızlığımda alternatif tıbbı deniyorum kesinlikle işe yaradığına inanıyorum ve son günlerde şunu çok iyi anladımki olumlu düşünmek çok önemliymiş.
Bütün bu yazdıklarım önemli şeyler ama hepsinden önemlisi yürekten dua etmek arkadaşım Rabbim tez zamanda babanıza şifa versin

Canım ablacım..Allah şifa versin..İnsanlar başına gelmedikçe,bazen bazı şeyleri anlıyamıyorlar..Benim babam da da prostat kanserinin başlangıcı vardı.Doktora gitti ,parça alınması gerekiyorlar demişler.Ama vücuda değen bıçak ; hastalığı yayabilir de.Belli olmaz diye.Parça aldırtmadı..Bitkisel tedavi görüyor.Şu çıkan Dr Ömer coşkun..Şimdilik değerleri iyi görünüyor..Pahalıya mâl oldu ama önemli olan sağlık..Allah yakınlarımızın acı günlerini göstermesin…Allah acil şifa versin tekrardan..Her perşembe akşamı yaptığım gibi.Bu akşamda yasin okuyup,hastalarımız için dua ediceğim… Hayırlı günler..

Allah şifa versin. Aile olmak ne güzel şey değil mi? Bizide ağlattınız. Tez zamanda sağlığına kavuşur inşallah.

izgüncüm sen ağlayarak yazdın ben ağlayarak okudum…. tedavilerinin sonuç vermesi dileğiyle.. allah yardımcınız olsun gerçektende zor bir durum
sevgiler canım..

Canım yaşadıklarını duygularını ancak o süreci yaşayan iyi anlar ve ben seni çok iyi anlıyorum Çünki 5 yıl önce bende eşimden dolayı aynı hatta daha fazlasını yaşadım ama baban kadar şanslı değildi 6 ay sürdü hastalığı ve kaybettik.
Canım umudunuzu yitirmeyin inanmaya devam ediniz Babanıza acil şifalar diliyorum çok çok geçmiş olsun

Canım benim inşallah baban bu illet hastalığı yener ve tekrar eskisi gibi aranızda yer alır. Bu süreçte allah size de güç versin ki ayakta kalıp, ona destek verebilesiniz… Bu yeni tedavi umuyorum bütün hastalara iyi gelir ve bu hastalık da artık korkulacak bir hastalık olmaktan çıkar sıradan bir hastalığa döner… Sımsıcak sevgilerimle…

canım…ALLAH şifa versin…ne mutlu sana ve baban ÇÜNKÜ her çocuk babası için böyle yoğun duygular yaşamıyor maalesef…Allahım babanızı başınızdan eksik etmesin…acil şifalar diliyorum babanıza ve tüm şifa bekleyen hasatalara…
SEVGİLER

İzgüncüğüm Merhaba, yazdıklarını tekrar tekrar okudum resimlere baktım ve bizim babamla 1983 yılından 87 yılına kadar yaşadıklarımız gözümde canlandı. Bu hastalığın bir başka çeşidini ben yıllar önce babamda yaşadım ne kadar zor olduğunu herkesi ne kadar yıprattığını çok iyi biliyorum . Ama şu anda tıptaki ilerleme inan çok fazla değil ilaç ilaç ilaç sürekli vücudu zehirleyen kötüyüyü yok edeyim derken iyi hücrelerede zarar veren bir yığın kimyasal maalesef elimizden de başka bir şey gelmiyor .Ama umut hayata tutunma bambaşka bir şey çok iyi biliyorum. Umudunuzu hiç kaybetmeyin babanın hayata sımsıkı sarılmasına yardımcı olun.Umut hep yanınızda olsun çok geçmiş olsun sevgiler..

inan bana acını ta içimde hissettim.ben yıllar oldu babamı kaybedeli.ama sen umarım mucizelere inanmaya devam edersin ve babacıgın hep ama hep sizinle olur.Hem daha torunlarının dügününü görmesi gerekiyor ona söylersin.Sırf bu yüzden yaşaması lazım.hayat çok güzel sıkı sıkı tututunsun.

Hepimiz eninde sonunda öleceğiz ama bazen düşünürüm insanın sevdiklerini buşekilde gözü önünde erimesini görmek mi daha kötü , yoksa bir anda kaybetmesi mi? Ben 7 sen önce saat 3,5da babamla telefonda konuştum 4de öldüğü haberi geldi? İzgün'cüm Allah babana sağlıklı ömürler versin. öperim hüzünle okudum yazını

Canım acil şifalar verecek rabbim inşallah.
Yazıyı okurken en az senin kadar yüreğim çok acıdı bunu hissettim,sizin yaşadıklarınıza benzeyen bir süreç bizde yaşadık elli yaşındaki babam keyif için çıktığı ağaçtan düşüp felç olmuştu omurilik sırası verince kötü oldum,
tekerlekli sandalye görüncede böyle oluyorum, hala içimden atabilmiş değilim aradan yirmidört
yıl geçmesine rağmen.
Konu insanın sevdikleri olunca çok canı yanıyor insanın ne kadar güzel ifade etmişsin iyi ki yazmışsın canım ,bazı zamanlarda yazmak kouşmaktan çok daha etkili olduğunu biliyorum.
insanız hepimiz bir gün hastane sürecinden geçeceğiz oradan geçmeden olmuyor,şunu bilmeni isterim daima serin kanlı tut kendini böyle olunca daha güçlü hissediyor insan kendini
karalar araştırmalar çok daha güçlü oluyor inan.
eski sağlık bakanımız osman durmuşun bir açıklaması olmuştu ki (osman durmuş bana çok güven veren bir eski bakan)onun söylemini dikkate almak çok mu zor bilmiyorum,yeni alternatif bir tedavi önermişti.
tekrar acil şifalar size de bu süreçte Allahtan sabır ve kuvvet vermesini dilerim.
çok öpüyorum canım…

canım yazını sonuna kadar okudum inan işyerimde olduğum için ağlamamak için kendimi zor tuttum.Allahtan ümit kesilmez.İnsanoğlunun başına gelmediği zaman anlamıyor bunları inan bende 2 sene önce ailemle trafik kazası geçirdim.Allahıma bin şükür hayattayız sorunları aştık sağlıklıyız.Diyorum ya içimizden birine birşey olsaydı.Rabbim herkesin korusun.Babanızı başınızdan eksik etmesin.Onu sizlere bağışlasın.Sende hep iyi düşün iyi olsun sağlam olmaya çalışki onlara destek olasın öpüyorum
Sevgiler..

İzgün'cüm inşallah o mucize gerçekleşir ve babacın sağlığına kavuşur canım.

sevgili izgün hanım,bugün internette gezinirken tamamıyle bir tesadüf sonucu blogunuzu buldum ve yazdıklarınızı okudum.Yazınız iki anlamda beni çok etkiledi.İlk önce tüm bu yaşadıklarınıza rağmen hala yaşama bu kadar umut dolu bakabilmeniz sonra da babanızın bu yaşam mücadelesini azimle vermesi ve sizlerin desteğiyle yaşama tutunmuş olması.inanın bu beni çok mutlu etti.bende temmuz ayında hiç beklemediğimiz bir anda daha ne olup bittiğini anlayamadan babamı kaybettim…hiçbir hastalığı olmadan son zamanlardaki yorgunuluğu yüzünden gittiği hastanede akciğer kanseri teşhisi kondu.daha teşhisin şokunu atlatmadan yapılan tetkikler sonucu çok ileri evrede ve kemik metastazı yapmış olduğunu öğrendik.yaşadığımız duyguları anlatmaya gerek yok çünkü beni anlayabildiğinizi biliyorum.hemen kemoterapiye başladılar herşey iyi gidiyordu ama iki gün sonra hiç beklemediğimiz bir anda ve hiç ne olduğunu anlayamadan canım babacığımı kaybediverdik.hala 6 aydır bu şoku atlatmaya ve yokluğuna alışmaya çalışıyorum.zor çok zor birşey.Dilerim Allahtan babanız sağlığına kavuşur.bu yorum biraz fazla uzun oldu ama duygularımı anlatmak istemiştim hani demişsiniz ya acılar paylaşıldıkça azalır aynen öyle kendi acımı biraz azaltmak istedim galiba.size ve ailenize özellikle de babanıza sağlık ve uzun ömürler dilerim…

sevgili İzgün, ben de yazını gözyaşları içinde okudum…Allahım inşallah babacığını eski günlerdeki sağlığına kavuşturur, sağlıklı ve moral dolu günler geçirir, sizlere sabırlar diliyorum…
çoğu zaman dünyalık işlere o kadar çok dalıyoruz, olmadık yere stres yapıp üzülüyoruz ki asıl gerçeği unutuyoruz…sağlıkdan başka hiç bir şeyin kıymeti yok..
güzel haberlerini almak dileğiyle…

size yazdığım yorumu ne yazıkki onaylatamadım İzgün Hanım;
ne zorluklar geçirmişsiniz..hayat bazen sürprizler yaşatıyor bizlere..
hem de ummadığımız anda:)
babam da böbrek taşından muzdaripti hep tek böbrekle kalacağını düşünüyor üzülüyordu ama öyle olmadı uzun ve başarılı bir ameliyatla kurtuldu çok şükür..
dilerim bir daha acılı anılar yaşamazsınız..

Allah şifa versin.

canım gözlerim dolu dolu okudum yazdıklarını,allahım en büyük mucizeyi versin size.eski günlere geri dönmeniz dileğiyle.

Bu yaşadıklarınızı bir bir yaşayan ve o yüzden çok iyi anlayan biri olarak Allah acil şifalar versin diyorum sizede güç kuvvet versinki babanıza çok iyi moral olun sizlerin gülmesi babanızın gülmesi demektir o sizi mutlu gördükçe o kat kat daha mutlu olacaktır ve hastalığı yenmesine bir nevide olsa yardımcı olacaktır…

Hanifecim bu aralar duaya o kadar ihtiyacımız var ki,sen dualarını eksik etme
güzel dileklerin için amin diyorum

Çilekli mutfak,Allah babana şifa versin tez zamanda iyi haberlerini alırım inşallah
bazı kanser türlerinde neşter değmemesi gerekiyor,sen dualarını eksik etme bütün hastalar şifa bulur inşallah

Aslı iyi ki ailelerimiz yanımızda destekler
sağol güzel dileklerin için

Sevalcim inşallah güzel haberleri sizlerle paylaşırım
yaşadıklarımı kalbinde hissettiğin için sağol

Güloannem,eşine kaybetmene çok üzüldüm,mekanı cennet olsun inşallah
gerçekten yaşayanlar birbirini iyi anlıyor
teşekkür ederim

Ayselciğim sağol iyi ki varsın
güzel dileklerin için teşekkürler

Mineciğim gerçekten çok zor günler yaşadık ve yaşıyoruz ama umudu hiç kaybetmemek gerek
sağol arkadaşım

Eylem çok üzüldüm senin adına
inşallah hayata tutunmaya devam eder,inşallah güzel dileklerin gerçek olur

Hilalciğim bunu bende düşünmüşümdür ve hiç bu sorunun cevabını veremedim
babacığının mekanı cennet olsun inşallah
sağol arkadaşım desteğin için

İnci üzerinden yıllar geçsede o acı hiç unutulmuyor di mi?
çok teşekkürler desteğin ve güzel dileklerin için paylaşmak gerçekten iyi geldi yalnız olmadığımı anladım

xcelis Allah korumuş sizi
güzel dileklerin için amin diyorum sağol desteğin için

Gül canım inşallah
sağol

Serpil iyi ki yazmışsın seni tanımak güzel
acın çok taze Allah sabır versin bunları zaten yaşayanlar anlıyor bizimde en büyük korkumuz kemiğe metastaz yapması inşallah iyi olacak
sağol arkadaşım desteğin için

Ayşecim gerçekten hayat koşturmacası içinde sağlığın önemini unutuyoruz ve acı bir şekilde hatırlıyoruz
sağol güzel dileklerin ve desteğin için

Denizcim dilerim dediğin gibi güzel bir sürpriz yaşarız
sağol desteğin için

Elif sağol arkadaşım

umutlu hayat,çok teşekkür ederim
amin inşallah

Pastacılaz,sağol desteğin için dediklerini unutmayacağım
teşekkürler

canim benimya guzel Rabbim en acilinden sifa versin babacigina
cok cok uzuldum
bu kanser illeti heryeri sariyor😦
kimli zaman sonuc guzelken kimi zamanda guzel olmayabiliyor ama dedigin gibi baban cok defa hayata tutunmus, umut ediyorum ,bu yeni baslicagi tedavide,de insallah daha fazla duzelir Allah size bagislar babacinizi
ben hic babami tanimadim 1 yasindayken olmus, ama sizin yazilarinizi okuyunca hani icim ciz etti kendi yerime koydum
insallah guzel gelismelerini okuruz senden
cok cok gecmis olsun

canım çok zor günler geçirmişsiniz ama sonu güzel olmuş, geçen yıl bizde sağlık sorunlarıyla çok kötü günler geçirdik ALLAH bir daha aynı şeyleri yaşatmasın ailenize ,sevdiklerinize size sağlık dolu yeni seneler diliyorum sevgiler

Canım inşallah her geçen gün daha iyi haberler alırız babacığından.Aklıma geldikçe gözlerim doldu inna yazıyı okurken ne zor birşey allah yardımcın olsun Allah bütün hastaların yanında ve yardımcısı olsun.

çok duygulandım canım bu illet hastalık hangi aileye gelse perişan ediyor uzun bir süreçte uğraştırıyor maalesef.Babana acil şifalar sizlere sabır ve kolaylık diliyorum
hayırlı cumalar

canım okurken duygulandım. yazacak hiç birşey aklıma gelmiyor ama içim dolu.

ALlah acil sifalar versin canim. Gözyaslarimi tutamadim. ALlahim babani sizlere bagislasin uzun ömürler versin.

Gerçekten çok acılar yaşamışsınız canım Allah tekrar göstermesin, çok üzüldüm okurken. İzgün'cüm, inşallah aynı acıları tekrar yaşamazsınız, uzun yıllar sağlıklı bir şekilde beraber olursunuz.

Canım gözyaşlarıyla okudum yazını Rabbim babana şifalar versin sizi onu onu size bağışlasın…

Izgun'cugum,

Ayni hastaligin baska bir cesidini, gene 1 sene once yasayan biri olarak, hem babanin durumunu ve hem de etrafinda ki sizlerin durumunu cok iyi anliyorum. Cok gecmis olsun, sifalar diliyorum, umarim benim gibi kolayca atlatir sevgili baban da, cok selamlar…

Canım Allah acil şifalar versin baacığına ve bütün hastalara,
Yazdıklarını okurken duygulandım

İzgün yaşadıklarını, hissettiklerini tahmin edebiliyorum hele uzakta olmanın acısını..inşallah bende 15 tatilde babam ve annemleyim. Okurken tüm korkularım beni tekrar sardı.
Ben hyatta üç şeyi söylerim ki bence öenmlidir;
inanç güven ve mucize (şans) bu üçü birleştimi gücü inanılmazdır!
Dualrım seninle canım inşallah baban bu hastalığı sizin sevginizle yenecek.

Yazınızda alternatif tıptan bahsede kadar öyle üzgün okuyordumki birden oh çektim..oh ki valla ne oh. Çok sevindim inşallah gün günden daha iyi olur ve sağlığına kavuşur babanız..inşallahh.

Sevgili İzgün, acil şifalar diliyorum. Sevgiler…

Canım, çok geç olmuş. Allah acil şifalar versin, yardımcınız olsun.

Şuan sadece yanında olup,sana sımsıkı sarılmayı dilerdim..
Okudukça titredim,okudukça kabardı yüreğim.Kelimeler bitti,ben de bittim.Ne desem manasız olacak o yüzden.
Benzer bir imtihanı biz de yaşadığımız için,daha güçlü hissediyorum duygularını.Dedeciğiniz inşaAllah çok daha iyi olacak! Dualarımızla..
Kalbi selamlarımla

İzgün'cüm yaşadıklarını 6 yıl önce bende yaşadım. Bababa sıkı sıkı sarıl değerlendirebildiğin her anı değerlendir. Benim anılarım hala ilk günkü gibi taze mezarına her gittiğimde onu yeni kaybetmiş gibi oluyorum. Allah babacığına acil şifalar versin. Sevdiği herkese bağışlasın.

canım arkadaşlarım,dostlarım hepinize çok teşekkür ederim
güzel dilekleriniz ve desteğiniz için

izgün sen ağlayarak yazdın ben ağlayarak okudum..
benimde annem için geçen yıl haziran ayında gögüs kanseri tanısı konulduğunda sen gibi bende inanammıştım dediğin gibi ameliyatlar kemoterapiler bir sürü şey gördü ben hiç yılmadan destek oldum halada olmaya çalışıyorum bir gün bile annem kötü artık yaşayamıyacak demedim altanetif tıptan yararlandık halada yararlanıyoruz .
Allahım acılarını yaşatmasın o günler bendende ömür aldı götürdü gitti.
inan her anımı paylaştım sayfamda ..
Sayfam doslarım izleyicilerim hep destek oldular bana ve dedimki iyiki açmışım bu günlüğümü
canım benim ailecek yaşadığın bu sınavı başarı ile geçmişsin rabbim bir daha göstermesin
ben inanıyorum baban daha da iyi olacak
Allaha emanet olun…

İzgün'cüğüm, yoğun iş tempom yüzünden uzun süre ayrı kaldım blog dünyasından. Bugün yaşadıklarını ve babanın acı günlerini gözlerim dolu okuyabildim. Allah sabırlar ve şifa versin güler yüzlü babacığına. Çoook çok güçlü bir baban var. Yüzüne de kalbinin güzelliği yansımış. Allah bazen sınıyor biz insanlarını. Ama birden mucizelerle taçlandırıyor bizleri. Umudunu hiiiiiiiiiiiiç kaybetme. Sende baban gibi güçlü bir insansın belli. Uzun ve sağlıklı bir ömür diliyorum Allah'tan hepinize. Sevgiler canım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Blog Stats

  • 119,632 hits

siparişleriniz için

pasta,kurabiye ve cupcake tasarımları yapılır
makaron,brownie ve çay saati siparişleri özenle hazırlanır
kurabiye,makaron ve cup cakeler Türkiye geneline gönderilir

iletişim

bana
0 532 744 18 48 numaralı telefondan
izzgun@hotmail.com
izzgunn@gmail.com dan ulaşabilirsiniz
siparişler için en az 3 gün önceden benimle bağlantı kurarsanız sevinirim

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Diğer 3 takipçiye katılın

En Fazla Tıklananlar

Sayfalar

etiketler

Arşivimde bulunanlar

kategoriler

Ocak 2011
P S Ç P C C P
« Ara   Şub »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  
%d blogcu bunu beğendi: